یتار الکتریک (به انگلیسی: Electric guitar) نوعی گیتار است که برخلاف گیتارهای آکوستیک، صدای آن بهوسیلهٔ تقویتکنندهای الکترومغناطیسی بنام پیکاپ گرفته شده و پس از ارسال به تقویتکننده تشدید مییابد. پیکاپها از نظر کارکرد الکتریکی به دو نوع فعال (Active) و منفعل (Passive) تقسیم میشوند.[۱] همچنین از نظر ساختار درونی سیمپیچ آنها، به سه نوع کلی هامباکر و سینگل کویل (تکسیمپیچ) و P90 تقسیم میشوند.[۲]
گیتار الکتریک در سبکهای مختلفی از جمله راک، هارد راک، متال، بلوز، پاپ، جز و کانتری بهطور گستردهای استفاده میشود؛ اما در سبک راک، متال، بلوز و جز به عنوان سازی اصلی مورد استفاده قرار میگیرد.[۳] گیتارهای الکتریک در انواع گوناگونی ساخته میشوند. بدنهٔ این ساز برخلاف گیتارهای آکوستیک، معمولاً توپر است. به همین دلیل وزن این ساز از دیگر انواع گیتار بیشتر است. گرچه نوع توخالی (هالوبادی) و نیمهخالی (سمیهالو) آن نیز ساخته میشوند. این ساز از نظر تعداد سیم، نوع و تعداد پیکاپ، شکل بدنه، جنس چوب بکار رفته در ساخت، نوع بریج و … به گونههای بسیار متنوعی تقسیم میشود
