نی

ساز نی یک ساز بادی و بدون زبانه است که از گذشته‌های دور در موسیقی ایرانی جایگاه ویژه‌ای دارد. این ساز از یک لوله بلند و باریک ساخته می‌شود که معمولاً از بامبو یا چوب دیگر است، و در آن سوراخ‌هایی برای ایجاد صداهای مختلف تعبیه شده‌اند. 

• نواختن:

  نوازنده با کنترل هوایی که از دهان به داخل نی می‌دمد و با باز و بسته کردن سوراخ‌ها با انگشتان، صداهای مختلف را تولید می‌کند. 
• انواع:

  نی در انواع مختلفی وجود دارد، از جمله نی هفت بند (یا نی بلند) و نی خرک (یا نی کوتاه). 
• نقش در موسیقی:

  نی به دلیل صدای خاص و ظریف خود در موسیقی‌های سنتی ایرانی، به ویژه در آثاری که الهام گرفته از طبیعت هستند، کاربرد فراوانی دارد. 
• تاریخچه:

  نی یکی از قدیمی‌ترین سازهای موسیقی ایرانی است و ریشه آن به دوران باستان بازمی‌گردد. 
• ماهیت:

  نی یک ساز “بادی” و “بی زبانه” است، به این معنی که صدا توسط لرزش هوا در داخل نی تولید می‌شود و نه توسط زبانه یا اهالی دیگری.