تنبور سازی زهی زخمه‌ایی با دسته بلند و کاسه گلابی شکل است که در موسیقی ایران از جایگاه خاصی برخوردار است. این ساز معمولاً از چوب توت برای ساخت کاسه و دسته گردو استفاده می‌شود. تنبور را با چهار انگشت دست راست و بدون مضراب مصنوعی می‌نوازند. این ساز معمولاً از ۱۳ تا ۱۴ پرده و ۲ یا ۳ سیم تشکیل شده است. 

ویژگی های مهم تنبور:
  • تاریخچه:
    تنبور به عنوان یکی از قدیمی‌ترین سازهای زهی با دسته بلند در ایران شناخته می‌شود. 

  • جنس و ساخت:
    کاسه تنبور معمولاً از چوب توت ساخته می‌شود و دسته آن از چوب گردو است. 

  • نوازندگی:
    تنبور را با چهار انگشت دست راست می‌نوازند و مضراب مصنوعی استفاده نمی‌شود. 

  • آرایش سیم و پرده:
    تنبور معمولاً دارای ۲ یا ۳ سیم است و از ۱۳ تا ۱۴ پرده تشکیل شده است. 

  • جایگاه عرفانی:
    تنبور در میان موسیقی‌دانان و عرفا از جایگاه خاصی برخوردار است. 

  • استفاده:
    تنبور در نواختن قطعات حماسی، عرفانی، و موسیقی محلی استفاده می‌شود. 

در مجموع، تنبور سازی با تاریخچه طولانی، ساخت منحصر به فرد، و جایگاه مهم در موسیقی سنتی ایران است. 

یک دیدگاه بگذارید

Instagram