تنبور سازی زهی زخمهایی با دسته بلند و کاسه گلابی شکل است که در موسیقی ایران از جایگاه خاصی برخوردار است. این ساز معمولاً از چوب توت برای ساخت کاسه و دسته گردو استفاده میشود. تنبور را با چهار انگشت دست راست و بدون مضراب مصنوعی مینوازند. این ساز معمولاً از ۱۳ تا ۱۴ پرده و ۲ یا ۳ سیم تشکیل شده است.
ویژگی های مهم تنبور:
-
تاریخچه:تنبور به عنوان یکی از قدیمیترین سازهای زهی با دسته بلند در ایران شناخته میشود.
-
-
جنس و ساخت:کاسه تنبور معمولاً از چوب توت ساخته میشود و دسته آن از چوب گردو است.
-
-
نوازندگی:تنبور را با چهار انگشت دست راست مینوازند و مضراب مصنوعی استفاده نمیشود.
-
-
آرایش سیم و پرده:تنبور معمولاً دارای ۲ یا ۳ سیم است و از ۱۳ تا ۱۴ پرده تشکیل شده است.
-
-
جایگاه عرفانی:تنبور در میان موسیقیدانان و عرفا از جایگاه خاصی برخوردار است.
-
-
استفاده:تنبور در نواختن قطعات حماسی، عرفانی، و موسیقی محلی استفاده میشود.
در مجموع، تنبور سازی با تاریخچه طولانی، ساخت منحصر به فرد، و جایگاه مهم در موسیقی سنتی ایران است.

